Kunstenaar

Dat was in het begin de belangrijkste vraag. Waarom zou iemand een app van míj op zijn telefoon willen hebben? Alleen zeggen dat er schilderijen in staan, vond ik niet genoeg. Mijn website en socials kunnen ook werk laten zien. De app moest iets bieden wat elders niet vanzelfsprekend is. Dat werd toegang. Wie geïnteresseerd is, ziet in de app mijn portfolio en wanneer nieuw of bijzonder werk beschikbaar komt. Sommige werken verschijnen als beperkte release, andere via een veiling. Het verschil is dat iemand op Instagram toevallig een schilderij voorbij kan zien komen. In mijn app opent iemand bewust mijn wereld. Geen tijdlijn waarop mijn schilderij na een paar seconden wordt opgevolgd door vakantiefoto’s, reclame of het werk van een andere kunstenaar. Alleen mijn werk, in mijn sfeer.

Zichtbaarheid was nooit het enige probleem. Het ging om controle over het moment waarop mijn werk gezien wordt. Op social media kun je iets nieuws plaatsen, maar je weet nooit precies wie het ziet. Iemand die al drie keer naar mijn werk heeft gevraagd, kan die ene belangrijke post volledig missen. Bij kunst is dat extra lastig. Een origineel is vaak maar één keer beschikbaar. Als het verkocht is, is het weg. Daarom gebruik ik de app niet alleen als portfolio, maar om van de introductie van nieuw werk een echt moment te maken. Bij geselecteerde werken gebruik ik een DROP. Op een aangekondigd moment verschijnt een klein aantal werken. Bezoekers zien wat beschikbaar is en kunnen reserveren. Dat geeft een heel ander gevoel dan een foto met daaronder: stuur me maar een bericht als je interesse hebt. Voor bijzondere stukken gebruik ik de veiling. Die kondig ik ruim van tevoren aan, zodat liefhebbers er naartoe kunnen leven. De werken krijgen extra informatie over het maken: hoe het is ontstaan, wat ik zocht in de kleur of de beweging, soms een kort stukje video uit het atelier. Zo krijgen mensen een stukje van mijn wereld, niet alleen een eindbeeld. Soms maak ik iets waarvan ik voel: dit werk moet zijn eigen weg vinden. Dan is een veiling spannender. Mensen bepalen zelf hoeveel het voor hen waard is. Het bieden is live te volgen tot het eindigt. De verkoop wordt onderdeel van de beleving rond het werk.

Als ik schilder wil ik niet nadenken over content, bereik of hoeveel mensen iets leuk vinden. Het atelier blijft tijdens het maken bewust offline. Pas wanneer een serie of werk gereed is, begint de digitale presentatie. Nieuwe werken fotografeer ik en zet ik in het portfolio. Daarna bepaal ik wat regulier te zien is, wat in een DROP past en welk bijzonder werk via een veiling gaat. Mijn atelier is waar het werk ontstaat. De app is de digitale deur waardoor mensen naar binnen kunnen kijken. Het portfolio is meer dan een catalogus van wat nog te koop is. Ook verkocht werk blijft waardevol. Voor iemand die mij nog niet kent, vertelt eerder werk wie ik ben. Soms neemt iemand contact op vanwege een schilderij dat al lang verkocht is, omdat de kleuren of sfeer iets bij hem losmaken. Zo helpt de app niet alleen bij directe verkoop, maar ook bij herkenbaarheid rond mijn stijl.

Niet met een grote campagne. Ik begon bij mensen die al belangstelling hadden: bezoekers van een expositie, mensen die via Instagram naar een schilderij vragen, eerdere kopers. Hun vertelde ik dat ze via de app mijn werk kunnen volgen. Wat het veranderde, was deze belofte: nieuw werk verschijnt regelmatig eerst in de app. Eerst zei ik: hier is mijn app, daar staat mijn portfolio. Dat klinkt aardig, maar niet urgent. Nu kan ik zeggen: als ik een nieuwe kleine serie uitbreng, zien mensen met de app hem als eerste. Sommige releases deel ik pas later via social media. Instagram blijft fantastisch om ontdekt te worden. Maar als iemand écht geïnteresseerd raakt, wil ik niet afhankelijk blijven van de vraag of een algoritme mijn volgende schilderij toevallig aan die persoon laat zien. Geen kortingscode omdat iemand de app op zijn beginscherm zet. De beloning past bij het werk: eerder mogen kijken.

Meestal op één van twee momenten. Het eerste is wanneer iemand voor het eerst serieus belangstelling toont. Misschien tijdens een expositie, via Instagram, of omdat een bestaande koper een vriend meeneemt. Zodra iemand zegt: ik wil graag zien wat je nog meer maakt, heeft de app een logische functie. Het sterkste moment is soms nadat iemand nét te laat is. Iemand ziet op social media een schilderij en stuurt enthousiast een bericht. Dan moet ik zeggen: sorry, het is gisteren al verkocht. In plaats van het gesprek daar te laten eindigen, nodig ik uit om toekomstige releases in de app te volgen. Dan begrijpt iemand onmiddellijk waarom die plek handig is. Bij een volgende DROP of veiling hoeft die liefhebber niet opnieuw toevallig een bericht tegen te komen. De app staat al op de telefoon. Op social media noemen we iedereen een volger. Iemand die écht geïnteresseerd is in kunst voelt voor mij niet als een volger. Sommigen kijken maanden voordat ze kopen. Anderen kopen één schilderij en komen jaren later terug. De app biedt dezelfde ingang, zonder dat iedere interactie om verkoop hoeft te draaien. Als iemand mijn app opent, hoef ik niet om aandacht te concurreren. Die persoon heeft op dat moment bewust gekozen om naar mijn kunst te kijken.